Dion Triathlon Hardenberg 2018

7 juli: 3e editie Dion Triathlon Hardenberg
Nog 5 weken en dan is het zover! Dan is het 7 juli en dan vindt de 3e editie van de
Dion Triathlon Hardenberg plaats! Dit fantastische evenement vindt plaats in en
rondom de Vecht in Hardenberg. Inmiddels hebben ruim 250 deelnemers zich
ingeschreven voor een 1/4 of een 1/8 triathlon.
Hoofdsponsor van deze triathlon is Dion Groep B.V. ‘Wij zijn er bijzonder trots op dat we
dit sportieve evenement ondersteunen. En met dit jaar opnieuw weer een prachtig
parcours, belooft het weer een groot spektakel te worden.”
Toegankelijk voor niet-triatleten
Om mee te doen aan de Dion Triathlon hoef je geen triatleet te zijn! Om de deelname
laagdrempelig te maken, is ook dit jaar weer de mogelijkheid om in teams mee te doen. En
als je zelf geen compleet team bij elkaar kan krijgen, helpen wij deelnemers graag aan een
zwemmer, fietser of loper. Zo kan iedereen kennismaken met deze fantastische sport en
wordt het samen meedoen aan een sportief evenement gestimuleerd.
Deelnemer van vorig jaar Dernadette Zandman: “Vorig jaar heb ik me als zwemster
opgegeven voor de mix en match actie om zo me te laten koppelen aan een of twee
andere atleten die met mij een duo of trio wilden vormen. In mijn eentje zag ik meedoen
aan de triatlon niet zitten maar het leek me geweldig leuk om wel aan dit evenement mee
te doen op het onderdeel zwemmen. Een podiumplaats zat er niet in maar daar ging het
ook niet om. We hebben het samen erg leuk gehad op de dag zelf en daar aan
voorafgaand door elkaar op de hoogte te houden van de vorderingen van onze trainingen.
Meedoen is belangrijker dan winnen!”
In en rondom de Vecht in Hardenberg
Het parcours van de triathlon is te vinden in en rondom De Vecht in Hardenberg. De start
en finish is in de uiterwaarden van de Vecht. Er wordt tussen 11.00 en 15.00 uur in
verschillende series gestart. Waarbij de profs in de eerste series starten en de teams als
laatste aan de start verschijnen.
Organisatie door sportclubs
De organisatie is in handen van sportverenigingen: Spurt ’88, Wielervereniging HWV,
Toerclub HWV, De Grunte en Sportservice Hardenberg.
Sponsors
Hoofdsponsor van de Dion Triathlon Hardenberg is Dion Groep B.V. uit Hardenberg. De
Co-sponsors zijn: De Haere, Compass Transport, Auto Combi, Villa 5, Top Level Punt,
Morrenhof-Jansen, Bruinsma Kantoorefficiency, Draaijer+Partners, Medifast, de Jong &
Laan, Waterschap Vechtstromen, BPI Indupac en Baker Tilly Berk.
Voor meer informatie: www.triathlonhardenberg.nl of bezoek ons op Facebook.

DK tijdrijden met dubbele gevoelens

Op dinsdagavond 29 mei stond voor het district oost het DK tijdrijden op het programma. Op een mooie ronde bij Bornerbroek barstte de strijd tegen de elementen los. Met code geel in het achterhoofd trokken 4 HWV’ers naar deze wedstrijd. Klaas bij de masters 30+ (samengevoegde categorie), Benjamin en Han bij de amateurs/sportklasse en Gerrit Henk was koos categorie-loos. Door een fout van de organisatie werd zijn inschrijving niet goedgekeurd waardoor hij alleen buiten mededinging mocht deelnemen. In de auto richting Bornerbroek merkte Han al dat GH tot op het bot gemotiveerd was om iedereen het ongelijk te bewijzen.

om 20:05 was Klaas de eerste namens HWV die van start ging. zijn verhaal: Na een warm up onder “drukkende” weersomstandigheden, drukte ik bij de start op de rondeknop van mijn Garmin om de tijdrit vast te leggen. Toen ik ná de start naar mijn vermogen en cadans keek zag ik alleen maar “nullen”. De verbinding met mijn Rotorcranks was weggevallen en ik reed volledig blind, zelfs geen kmh!
Op gevoel richtte ik me op de motor voor me en reed op de top van mijn kunnen, met zo nu en dan een flits van een gps snelheid als referentie.
Michel Bolle was na mij gestart en in het laatste deel zou de betere tijdrijder me waarschijnlijk inhalen.
Ik was prettig verrast dat de Michel pas op de brug over het Twentekanaal in de laatste 2km achter me zat.
In de afzink na de brug kon ik met de 56/11 genoeg snelheid ontwikkelen om hem op de finish nog 2 sec voor te blijven.
Mijn tijd was met 22:35 zo’n 25 seconden sneller dan vorig jaar.
(Strava zegt 22:05, maar dat is officieus, helaas)

Benjamin was om 20:36 de volgende. Zijn ervaring van de tijdrit was kort maar krachtig: Op een paar klote bochten na heb ik lekker gereden. In het begin misschien iets te voorzichtig maar met een goed slot. Natuurlijk moet het nog een stuk harder. De verwachting is dat dit richting het CK en het NCK zeker gaat gebeuren.

Han was om 20:47 aan de beurt. Na een teleurstellende prestatie vorig jaar was ik erg gemotiveerd om vandaag een goede uitslag te rijden. Nadat het tijdens de warming up vrijwel windstil was begonnen de vlaggen toch wat strakker te staan toen ik naar de start reed. De eerste helft tegen de wind in voelde goed, Ik merkte dat ik goed snelheid kon houden en ik lag op schema voor een goede eindtijd. Na het viaduct over het kanaal zou ik wind mee moeten hebben en kunnen bijschakelen. Dit bleek mij door de weergoden niet gegund. De wind ging compleet liggen en leek iets van richting te veranderen. Ik reed geen meter harder dan de heenweg terwijl het nog steeds goed voelde. Mentaal werd het hierdoor wel minder. De eindtijd en klassering vielen dan ook tegen met een 8e plaats.

Als laatste, na alle bedrijventeams, mocht GH nog even zijn duivels ontbinden. Op advies van Albert Timmer begaf hij zich tijdens de warming-up op de tacx. Als fel tegenstander hiervan was dit voor hem wennen maar het bleek toch zinvol. Op naar de start.Tot op het bot gemotiveerd knalde hij weg. Het was ondertussen gaan regen waardoor het in de bochten wat opletten was. Eenmaal op gang bleek de motor goed te draaien vandaag. Als een stoomwals dendert hij langs het kanaal, de vissen en alle rondvliegende insecten schrikken zich een ongeluk. Na de klinkerstrook de ‘rijssense weg’ op ligt de snelheid continue tegen de 50km/u en dit blijkt hij vol te kunnen houden. Met een waanzinnige tijd van 19:39 en een gemiddelde snelheid boven de 46!! komt hij over de finish. Fantastische prestatie!

Extra zuur was helaas de prijsuitreiking van zowel de amateurs als de masters 30+. In beide categorieën bleek de winnende tijd 19:40 te zijn waardoor GH, zonder fout van de organisatie, normaal gesproken district kampioen zou zijn geweest!

Als eerbetoon hebben wij als mede HWV’ers hem toch de winst gegund in zijn eigen categorie, namelijk die van ‘spek en bonen’. Bij het DK in Zeijen schijnt hij zijn kampioenschap in deze categorie te gaan verdedigen.

Ronde van Almelo voor amateurs Han Peeneman 2e plaats, 27 april

Op koningsdag werd traditiegetrouw de ronde van Almelo gereden. HWV stond met een grote ploeg aan de start: Arthur, Benjamin, Bert, Han P, Han vd W, Johan, Martijn, Maurice en Rob. Met de donkere wolken in de verte was de kans op een regenkoers groot, maar gelukkig trok de regen langs Almelo en bleef het droog. Voor de start werd Tonnie Kroeze in het zonnetje gezet. Hij ontving van de KNWU het zilveren wiel voor alles wat hij als vrijwilliger voor de Zwaluwen gedaan had. Top dat er zulke mensen zijn die het voor ons mogelijk maken om wedstrijden te rijden!

 

De start: iedereen zit direct in de pedalen, maar meteen klonk er een knal. De ketting van Arthur vloog van de tandwielen, maar gelukkig bleef hij op de fiets en kon hij snel verder. Meteen volgden er wat speldenprikken, maar zonder succes. Nog vrij aan het begin van de koers sprong Robert de Jong in zijn eentje weg. Een sterke renner, maar er is nog meer dan 40 kilometer te gaan, dus laat maar even spartelen. Half koers is de Jong nog steeds weg en achtervolgende groepen waar HWV ook steeds in vertegenwoordigd is, worden steeds gegrepen door het peloton. Met nog 15 ronden te gaan is er nog steeds die ene koploper en zal het peloton toch eens wat serieuzer in actie moeten komen. Niet dat er niet doorgereden wordt, maar dat gat moet toch een keer dicht. Onder andere Bert, Han P en Han vd W nemen het peloton zo nu en dan op sleeptouw. Maar mede doordat er steeds demarrages zijn en door goed afstopwerk van de ploeg van de Jong komt de organisatie niet perfect van de grond. Met 5 ronden te gaan is het verschil nog steeds 16 seconden en valt de koploper maar niet stil. Han P doet nog een laatste krachtsinspanning en zakt naar achteren. Bert sleurt nog op kop, maar het gat is er nog steeds. Nog 12 seconden dicht te rijden. Het plan is als volgt: Han P maakt het gat zo klein mogelijk, Rob loodst Arthur naar voren en trekt de sprint aan en dan zou het nog moeten kunnen. Laatste ronde: Oldenzaal rijdt op kop, Han P neemt over met nog een halve ronde te gaan, de Jong in het vizier, maar achter Han valt een gat. Dat was niet het plan, toch maar blijven gaan. Terwijl Arthur gelanceerd wordt door Rob, komt Han steeds wat dichter bij de Jong, maar hij strandt op 100 meter en wordt 2e. Arthur wordt derde in de pelotonsprint en eindigt als 5e en Rob eindigt als 11e. Ook de andere Lorini rijders eindigen in het peloton.

 

De sterkste renner won vandaag. Zelden zo’n lange solo gezien.

 

Ronde van de Vijver Hengelo amateurs/elite, 22 april

In de gecombineerde wedstrijd elite/amateurs maakte Bert Lip zijn seizoensstart.
Met 115 ronden op het bord en nog geen koers in de benen was de strategie duidelijk, koerskilometers maken.
Dat lukte, na 100 ronden in de staart van het peloton te hebben gereden, kon ik nog wat opschuiven in de finale, maar een sprint zat niet meer in de benen, met als resultaat een 30e plaats in de uitslag.

Volgende koers: Ronde van Almelo!

Ronde van de Vijver Hengelo masters 40+, 22 april

Barjo, Dick, Edward en Richard stonden aan de start in Hengelo in een peloton van 60 masters.

73 ronden stonden op het rondenbord totaal 50 km, een kort rondje dus wat alleen bestaat uit klinkers, maar door gebrek aan echte bochten wel een snel rondje.
50 km organen schudden op hoge snelheid dus.

Vanaf de start ging de gaskraan open, renners als Koehorst, Ophof, Duitser waar ik de naam niet meer van weet en nog wat van die hardrijders bleven maar aanvallen.
Voor Dick ging het te snel en lag er al vroeg af, ook Barjo had geen beste dag en moest ook het peloton laten gaan.

Edward en Richard reden lekker mee in het peloton, en reden drie man weg na ongeveer 40 ronden en dat was de beslissende slag.
Ophof, de Duitser en nog een renner ging strijden om de eer.

Op 9 ronden van het eind kreeg het peloton te horen dat er nog 3 ronden te gaan waren, Richard en Edward zaten iets te ver van achteren en konden in de sprint niet echt meer opschuiven.
Richard werd nog 25e en Edward nog wat verder van achteren.

 

Tijdrit Luinjeberd, Klaas en Henry 3e in hun categorie (19 april)

Woensdagavond werd in Luinjeberd de 2e tijdrit georganiseerd door de WV  Snits.

92 rensters en renners waren naar het koude en gure Luinjeberd  getogen, om  een tijdrit over 14 km te rijden.

Voor HWV kwamen in diverse categorieën maar liefst 7 renners aan de start.
Gh Hutten, Henry Kappert en Klaas Bolks reden gezamenlijk naar Luinjeberd en
konden onderweg  alvast de windanalyses van Han vd Werfhorst bestuderen, maar zoals nuchtere
Henry opmerkte;  het gaat er echt niet minder van waaien.

In Luinjeberd aangekomen konden we voor de deur van de inschrijving  parkeren, dus dit was de
1e meevaller van de avond (veel zouden er niet volgen helaas).
De ren(st)ers die reeds hadden gereden, konden aangeven dat er een  verraderlijke wind stond,  die heel ongunstig over het parcours waaide.

Gh moest als 1e starten in de zeer sterke groep H4. Hij kon niet de benen  vinden die hij nodig had om
op het podium te komen en strandde net als in Warns op de 4e plaats met een  gem. van 43,2 km/u, wat meteen de beste tijd onder HWV’ers bleek te zijn.
Hij had Paasmaandag nog een MTB tijdrit gereden, of dit het verschil heeft veroorzaakt waardoor hij het podium miste op 1.1 seconden
van plaats 3 zullen we nooit weten.

Henry Kappert en Ralph Greupink reden in H5 en Henry had wat goed te maken
na Warns waar ook hij  net naast het podium belandde. Hij wist de grote molen goed rond te krijgen
ondanks de gemene wind en  reed met een tijd van 0:20:55:6 en een gemiddelde van 41,6 km/u naar een 3e  plek.
Ralph Greupink reed naar een 6e plaats met een gemiddelde van 40,3 km/u.

In H6 was het de beurt aan Klaas Bolks om het zware rondje zo goed mogelijk  af te raffelen.
Ook hij ondervond dat het moeilijk was om een goed ritme te onderhouden op  een parcours met soms wind
vol tegen en later weer vol in de rug.
Zijn eindtijd bleek achteraf een  mysterie, aangezien de zelf geklokte  Garmintijd en de eindtijd van de organisatie precies één minuut verschilden.
Ook na computeranalyse van de uitgebreide data kon niet anders concluderen  dan dat een “werkelijke” eindtijd  van 0:22:22 tot een 2e plaats had geleid.
Nu kreeg hij met een gemiddelde  van 37,3 km/u een derde plek toebedeeld.
Achteraf bleef dat Klaas geen transponder had en is er een verkeerde handmatige finishtijd doorgegeven, waardoor Klaas officieus toch 2e was.

Johan Overweg had zich bij de categoriekeuze vergist en in plaats van in H3  te starten, moest hij zich nu met de betere amateurs,
eliterenners en zelfs continentaal renners als oud HWV’er Jasper Bovenhuis meten.
Hij was echter niet alleen, ook Gert Mulderij en Bart Huiskes startten in  deze categorie.
Gert wist zich naar een 12e plaats te rijden met een gemiddelde van 42,5  km/u, Johan wist een heel goede tijdrit
neer te zetten en eindigde met een gemiddelde van 40,5 km/u op de 16e plek.
Bart Huiskes is op de goede weg na een lange periode zonder echte training  en wist met een gemiddelde van 39,0 km/u
beslag te leggen op de 20e plaats.

De snelste tijd van de wedstrijd werd gereden door Wigger van de Wier, die  een gemiddelde van 46,5 km/u reed.
Helaas was er ook een ongeval te betreuren. Atty Duin in training voor een aanval op het wereld uurrecord, sukkelde
in het decor zoals de Belgen zeggen en werd met een gebroken sleutelbeen  afgevoerd naar het ziekenhuis.

Een speciaal woord van dank aan Gh Hutten en zijn Total Outdoor medewerkers,  die er voor zorgden dat het evenement
een veilige doorgang kon vinden. Zelfs de vuilniswagen was dit jaar goed te  passeren.

Klaas Bolks

Eierrace Meerdijk Emmen masters 40+ (17 april), Richard 7e

Barjo, Andre, Richard en HWV lid Ralph stonden aan de start voor de traditionele Eierrace, het startveld was niet erg groot, 40 masters hadden de weg naar Emmen gevonden.
Wel stonden er winnaars en hardrijders aan de start, dus scherp rijden was noodzakelijk.
Dat je van eieren aan de race kunt raken is algemeen bekend, maar in deze context kon je onderweg eieren winnen tijdens premiesprints.

In de eerste 55 minuten van de wedstrijd was het hollen en stilstaan, maar ondanks vele aanvallen reed er geen groep weg.
Onze mannen reden allemaal goed mee, alleen Ralph zat wat ver van achteren en lijkt nog wat zoekende naar de vorm, maar dat komt vast goed, Ralph is ervaren genoeg.
Richard reed in deze fase nog solo weg, maar dit werd hem niet gegund, vooral het blok van de WSV Emmen reed alles terug.

In het laatste half uur van de wedstrijd kreeg een groep van een man of 11 ruimte, met hierbij verschillende hardrijders.
Richard had het door, wachtte even tot 100 meter voor de achterste klim en knalde er naar toe, in zijn versnelling reed hij Andre voorbij, die ook een dappere poging deed, maar die kwam net te kort, de kopgroep van 12 was een feit.

In de finale deed Richard op 2 ronden voor het eind nog een poging om weg te rijden, maar net voor de laatste ronde was ook deze poging teniet gedaan.
Seine Zandbergen van de organiserende vereniging reed in de laatste ronde weg en won knap solo, hij bleef de rest van de kopgroep 100 meter voor.
Richard had zijn kruit aardig verbruikt, maar kon in de sprint toch nog een 7e plaats halen. Barjo werd 14 en Andre 17, Ralph eindigde in de achterhoede.

 

 

 

 

 

 

HWV vierde in Almere .

Afgelopen zaterdag deed er weer een sterke afvaardiging van het Lorini team mee aan de tijdrit in Almere .

Dat tijdrijden leeft onder de wielrenners blijkt wel uit de opkomst van meer dan 800 renners in de verschillende klassen .

Dick dreschler mocht namens HWV de spits afbijten en ging erg voortvarend van start op zijn 21 km tijdrit voor de wind behaalde hij snelheden van boven de 50 km/u . Helaas moest Dick zijn snelle start op het laatst tegen de wind in een beetje bekopen maar finishte toch in een knappe tijd van 35,06 en bijna 36 gemiddeld.

Vlak na Dick mocht Martijn Bouwhuis van start gaan . dat hij in vorm is liet hij de afgelopen weken op de trainingen al wel zien . Hij deelde zijn rit keurig in en finishte in een sterke tijd van 31,59 wat  39,42 gemiddeld betekent. Martijn had vooraf aangegeven voor de 40 gem, te gaan maar dit was gezien de weersomstandigheden  vandaag net niet mogelijk.

In de middag stond de ploegentijdrit op het programma .

HWV stond met 2 teams aan de start team Masters en Team HWV 1
De eerste Ploegentijdrit voor de HWV Masters in deze formatie. Ronald en Rudolf Martens, Manfred en Arjan Zweers. Manfred als gastrijder ( broer van Arjan ) voor HWV.
De voorbereiding vooraf was niet optimaal, slechts 1 keer samen kunnen trainen en een onbekend parcours is zeker geen voordeel. De omstandigheden waren zwaar, veel  wind, zoals altijd in de polder. De afspraak vooraf was duidelijk, niet te hard van start  in verband met de onderlinge verschillen in krachtsverhouding en de stevige wind. De samenwerking en communicatie onderweg was goed.
Het tempo zat er goed in. Voor de wind werd de 50 km aangetikt, maar na ongeveer 14 km moest Ronald eraf. Dat was het lange gedeelte met de wind schuin tegen. Een erg zwaar stuk, waar we 2 teams hebben ingehaald. Manfred reed erg goed door en was de motor van het team  op dat stuk. Met een laatste stuk wind tegen was het alles eruit halen wat in zat. Een eindtijd van onder de 30 minuten een een gemiddelde van boven de 42km/uur zijn we tevreden met een zestiende klassering ( van de 75 deelnemende teams ).

Team HWV 1 met als fietsers   Benjamin van Elburg ,Han Peeneman , Han  van de werfhorst  en GH Hutten  hadden vooraf een duidelijke missie .
Het verbeteren van het resultaat van vorig jaar toen HWV op een 5 e plek bleef steken .

In de trainingen ging het redelijk maar ziekte van benjamin in de week voorafgaand zette een goede klassering op de tocht.
De laatste training voor afgaand ging redelijk dus met een gezonde dosis spanning stond het 4tal aan de start .
Na de start bleek als snel dat het hard ging met 55 plus ging het over het smalle fietspad en team HWV draaide als een geoliede machine .
Iets te mooi bleek achteraf Han P had moeite met het hoge tempo voor de wind en moest halverwege  het 3tal laten gaan .
Het laatste stuk moest er vol tegen de wind alle zeilen bijgezet worden om de teller boven de 40 te houden en met een uiterste krachtsinspanning konden de mannen aan het eind er nog een versnelling uitpersen om te finishen in een tijd van 27,37 wat een gemiddelde betekent van 45,1 .

Een verbetering van de tijd van vorig jaar maar door het missen van de 4e man tegen de wind in was een topklassering niet meer mogelijk volgens de mannen
Tot hun verrassing mochten ze wel plaatsnemen in de Hotseat omdat ze tot dan toe het snelste waren.

Helaas duurde dit niet erg lang en konden ze de plek weer afstaan aan een sneller team.
Na het omkleden zochten de mannen snel de warme bus op om weer huiswaarts te keren . Het gevoel was beetje dubbel goed gefietst maar wat als ….
Maar vlak voordat de mannen thuis waren toch nog even de uitslag gecheckt en wat blijkt !!

Team Lorin was keurig 4e geworden op 6 seconden van plek 3 .

Al met al een mooie wielerdag en de blauw zwarte Lorini mannen weer goed van voren aanwezig !

 

ICW Assen Richard 6e, 9 april

Andre en Richard gingen gezamenlijk richting Assen-Noord waar de WV Omega een wedstrijd organiseerde op het industrieterrein Peelerpark, beide hadden een zware trainingsweek achter de rug dus het was afwachten hoe de benen het zouden doen in een wedstijd over 70 minuten en 3 ronden.

Gelukkig was het niet een standaard rondje op een industrieterrein waar je achterstevoren op je fiets nog 45 gemiddeld kunt rijden, maar kenmerkte deze ronde van 1400 meter zich door 9 snelle bochten en 2 chicanes.
Ook stond er een lekker windje dus echt eenvoudig zou het niet worden vandaag.

Bij de start viel het grote aantal WV Omega renners op en ook Cyclesport Groningen was goed vertegenwoordig in het startveld van 60 man.

Vanuit de start werd er al flink gedemarreerd en in de eerste ronde reden er een aantal mannen weg, met daarbij 3 WV Omega renners, Andre en Richard hadden zaterdag nog getraind en het fenomeen in 1 keer naar een groep springen besproken, hier zou wat meer op getraind moeten worden.

De vier werden 6 en kregen 300 meter, in de 2e ronde ging Richard aan en knalde in 1 keer naar groep, en zat erbij. Het lukte nog 4 renners om de sprong te maken en de kopgroep van 11 was een feit.
In de kopgroep een aantal ervaren (lees slimme) renners en ook een paar linkeballen die liever niet teveel op kop rijden, Richard had het in het eerste halve uur behoorlijk zwaar, maar na een half werd de tred soepeler.

Op 25 minuten van het eind volgde de eerste aanval in de kopgroep, maar deze zonder resultaat
Hierna bleef het onrustig, maar op 4 ronden voor het eind lukte het 5 man om te ontsnappen, waarbij Richard net iets te voorzichtig was in reageren en dus de slag had gemist, hij deed nog wel een poging om er solo naar toe te rijden, maar werd net voor de laatste ronde gegrepen door de overige 5. In de sprint voor de 6e plaats ging Richard op het juiste moment aan pakte plek 6.

Andre die er natuurlijk ook nog was, werd 18e in de uitslag en was ook tevreden over zijn optreden.

Verslag ronde van Dronten, 8 april

Vandaag reden Arthur, Han P, Johan, Martijn en Ruben hun eerste criterium van dit seizoen: de ronde van Dronten. Deze wedstrijd wordt gereden als aanvulling op de Zuiderzee ronde (een klassieker voor nieuwelingen en junioren). Vanaf de start werd er meteen hard gereden. Het zware parcours met alleen maar klinkers zorgde in eerste instantie er niet voor dat er vooraan het verschil gemaakt kon worden, maar achteraan stond de deur wel open. Ruben en Martijn die pech hadden met de loting en achteraan startten, konden helaas het hoge tempo niet volgen, waarbij Martijn ook nog te maken kreeg met materiaalpech; zijn ketting vloog eraf. Arthur en Han sprongen om de beurt mee met kopgroepjes, maar misten de slag toen Roderik Egberink, Martin van Plateringen en Rens Moorman wegreden. Dit drietal werkte prima samen en zouden uiteindelijk om de overwinning strijden.

Toen de kopgroep uit het zicht was, wist het peloton dat plek vier het hoogst haalbare was en dat zorgde ervoor dat het tempo wat lager kwam te liggen. Arthur en Han probeerden nog wel af en toe aan te vallen, maar zonder resultaat. Zij finishten, evenals de makkelijk rijdende Johan, in het peloton.