Tijdrit Oudemirdum, meer hoogtemeters waren er niet in Gaasterland!

De WV Snits organiseerde op woensdag 18 april haar 2e individuele tijdrit in het kader van
het Open Fries Kampioenschap, kortgezegd OFK.

Misschien omdat het een doordeweekse dag betrof, maar alleen Gerrit Henk Hutten en
Klaas Bolks waren naar het mooie Gaasterland getrokken voor deze wedstrijd.

De organisatie had dit jaar voor een nieuw parcours gekozen en het was maar goed dat ze
vroeg aanwezig waren om het parcours te verkennen, want dit was bepaald geen
typisch Fries rondje!
Meteen na de start begon er een échte klim van 300 meter, waarna het over de vroegere
duinen van de Zuiderzeekust op en neer blééf gaan, met akelige stukken vals plat.

Hoewel prachtig van uitvoering, liep het volgens Gh voor geen meter en ook Klaas dacht
met weemoed terug aan het oude rondje waar hij in 2010 naar de winst reed.
Zelfs wereldkampioen H60+ Bert Bakker was bedenkelijk over het geaccidenteerde parcours
met zijn eigen Noord-Hollandse vlakke polders in het achterhoofd.

Gh moest erkennen dat de clubtraining op de dag ervoor geen goede voorbereiding was
geweest, maar een lekke band bij het inrijden maakte hem zelfs even gestrest.
(Dit pleit nog maar eens voor warmrijden op de Tacx!)
Hij reed zijn wedstrijd dus op zijn reserve voorwiel, maar wist zich toch naar een verdienstelijke
3e plaats te reppen. De achterstand van 15 seconden op nr. 2 zal niet aan de minder
aerodynamische voorkant hebben gelegen.

Klaas moest hierna van start in de categorie H6, waar de wereldkampioen Bert Bakker het
halen van een podiumplek op voorhand al met één plek verminderd.
Het doel was dan ook om de 4e plaats in Warns te verbeteren met een plek 3.

In de parcoursverkenning had hij de startklim 2x gedaan met verschillend verzet/vermogen,
om boven te komen zónder kapot te gaan en te kunnen versnellen.
Dit lukte ook volgens plan na de start, maar het eerst volgende klimmetje op 4 km bleek een
echte kuitenbijter die behoorlijk in de benen sloeg. Hierna waren er nog 3 stukken waar het
vies vals plat (hoewel als je duidelijk ziet dat het omhoog gaat mag het geen vals plat heten)
omhoog ging en er echt op kracht gereden moest worden.

Hoewel de nrs. 2 en 3 van positie wisselden achter Bert Bakker, wist Klaas wél dichter bij te
komen, maar was plek 4 nog steeds de uitkomst.
Zijn getrapte vermogens en hartslag evaluerend, moest hij erkennen dat dit het maximale
was wat er inzat op dit prachtige en uitdagende parcours.

Woensdag 17 mei volgt de 3e wedstrijd in deze reeks in het verre Zurich.
Hopelijk staan er dan meer H.W.V. Lorini renners aan de start.

Met dank aan Foto Jan voor de foto’s.