1 AUG
2012

Winst voor Team Lorini in Zutphen!

Gepubliceerd: 2018-11-29 10:43   |   Laatste wijziging: 2012-08-01 23:08   |   11x bekeken

De Ronde van Zutphen is woensdagavond gewonnen door Lorini renner Bert Lip, die de sprint won van een kopgroep. Het verslag van de dag van Bert:


 


In Hardenberg pikte ik Han (Peeneman) op, net een stief uurtje terug van zijn vakantie in Duitsland, voor de rit richting Zutphen. Bij de inschrijving troffen we ploeggenoot Marcel Ekkel en tijdens het infietsen kom ik John van Wessel tegen. John reed zijn eerste wedstrijd van het jaar en heeft zijn koffiezaak aan het parcours liggen, wat wonderen doet voor de moraal, echter het bergje in het parcours zou hij waarschijnlijk nog een aantal keer vervloekt hebben. Om de zaken nog interessanter te maken, was dit heuveltje bestraat met kasseien met aan het eind bovenop de finish. Na de start schuif ik langzaam op naar voren, even inkomen na de koers van gisteren, en na een rondje of 5 zie ik Marcel wat terugzakken. Ik schuif nog wat verder op, en dan zie ik ook Han vooraan post vatten. Nadat Han al een keer had aangevallen, valt er een gaatje en ik rij naar voren. Met een groepje van 7 renners rijden we weg, waarbij vooral Patrick van Gortel een sterke indruk maakt, iemand om in de gaten te houden dus. Met zo'n 20 ronden (ronden van 1 km) was hij toch ontsnapt samen met Sjoerd Botter, en nadat ze al 2 ronden weg bleven en de voorsprong opliep, dacht ik beter af te zijn om de sprong te maken. Helaas bleef ik 2 ronden lang er tussen in hangen, en vernederd liet ik me weer inlopen door mijn medevluchters. Die hadden het tempo opgevoerd en zo haalden we alles weer terug. Met 10 ronden te gaan sprintte het peloton af, waar Han net een ronde ervoor een alles of niets poging had ondernomen, welke een ronde te vroeg kwam. Marcel en John waren al uitgestapt en zo had onze kopgroep niets meer te vrezen van het peloton.


 


Ondertussen had ik uitgepuzzeld dat ik me tussen een gezelschap hardrijders bevond, waardoor wegrijden mij geen serieuze optie leek, ik zou liever sprinten. Helaas dacht de rest daar anders over, en aanval na aanval moest geneutraliseerd worden, wat op wonderlijke wijze geschiedde. Toen ik als 4e op de laatste bocht voor het kassei klimmetje afreed, dacht ik aan m'n opmerking tegen Han dat je hier als 1e of 2e doorheen moest om te kunnen winnen. Blijkbaar kan ik zelfs niet naar mezelf luisteren, waardoor er snel een plan B op tafel moest komen. Naast de kasseitjes lag een korte strook klinkers, die aanzienlijk beter lagen. Dit strookje hield wel halverwege op, maar als ik genoeg snelheid kon maken, zou ik het laatste stukje over de kasseien heen vliegen. We vlogen de bocht door, de drie renners voor me stuiterden over de kasseien heen terwijl ik ruim uitstuurde richting klinkers, hard aanzette en op volle snelheid terug naar de 3 renners voor me stoof. Daar dacht Marcel Wouters op 10 meter van de streep de winst binnen te gaan halen, maar beter had hij het gat op links afgedekt, want er was genoeg ruimte voor een jump. De ideale afsluiting van een mooie wedstrijd op een zeer uitdagend parcours!

Laatste wijziging: 2012-08-01 23:08