28 OKT
2012

HWV-Lorini op NK Wintertriathlon Assen

Gepubliceerd: 2018-11-29 10:43   |   Laatste wijziging: 2012-10-28 18:15   |   42x bekeken

Afgelopen zaterdag deden Bert Lip ben Johan van der Weide mee aan het NK wintertriathlon in Assen. Een verslag van deze zware maar boeiende wedstrijd door Bert:


 


Waar ben ik mee bezig. Dat heb ik minimaal 10x gedacht tijdens de wintertriathlon. 10 km hardlopen, 50 km fietsen en 20 km schaatsen. Het fijne aan het feit dat dit mijn eerste deelname was is dat je niet weet wat je te wachten staat, wat bij mij tot de gebruikelijke zelfoverschatting leidt. Na een maandje hardlopen, 1x schaatsen en weinig fietsen moest top-10 wel haalbaar zijn. Het ging ff anders.


 


Nadat ik m'n fiets in de wisselzone heb geplaatst loop ik de schaatshal in, waar ik Johan tref bij de kleedruimte. Johan heeft eerder meegedaan en weet waar hij aan begint. We spelden elkaars rug, buik en beennummers op en als wandelende nummers gaan we naar de start toe. Het hardlopen gaat nog vrij stabiel en ik kan nog iets versnellen op het eind en loop de 10km in 40:41 (22e). Dan de wissel, voor het eerst in m'n leven spring ik na 10 km lopen op m'n fiets voor een tijdrit van 50 km. De swung zit er echter lekker in en ik stamp op de pedalen, op zoek naar de slechtere wielrenners die ergens voor me in de wind zouden moeten spartelen, dit was immers mijn onderdeel. Al voor ik Assen uit was had ik 3 man te pakken en ik schakelde bij, op zoek naar meer. Die kwamen er echter maar mondjesmaat, en kilometers lang reed ik alleen rond in de snijdende Oktober wind. Gelukkig onder een prachtig zonnetje, dat wel. Johan lag een kwartiertje achter en fietste dwars door een sneeuw en hagelbui heen bij Ekehaar. Wat je al niet moet doorstaan in een Wintertriahtlon. 


 


Ik was al kilometers lang door m'n water heen, en ik was ook niet bepaald m'n krachten aan het doseren. Als 16e kwam ik bij de wisselzone aan met een 11e fietstijd om mijn fiets neer te zetten en m'n schaatsen te pakken. Onvoorbereid als ik was had ik er nooit over nagedacht hoe ik van de wisselzone naar de ijsbaan zou moeten komen. Op m'n sokken dus maar. Volledig naar de vaantjes trek ik m'n schaatsen aan, blij aan als ik was het laatste onderdeel bereikt te hebben. Ik kwam er echter snel achter dat het nog even zou duren voor ik klaar was. Een zeer pijnlijke rug en enkel, gecombineerd met een energie en vochttekort maakte het tot een helse 20 km schaatsen. Onder aanmoedigingen van Gert Mulderij en Rob Wessels schaatste ik m'n rondjes, maar hard ging het niet meer. Met een 74e schaatsttijd plofte ik aan de kant neer, ik was zojuist als 36e geeindigd, ver van mijn top-10 ambitie. Een ervaring rijker en een illusie armer. Johan had het zo mogelijk nog zwaarder en dacht aan opgeven, maar door de morele support van zijn HWV ploegmaats besloot hij toch om door te zetten en bereikte alsnog de finish. 


 


M'n uitspraak "hier kom ik nooit meer terug" werd snel door Gert van repliek gediend met "zo wil je toch niet afscheid nemen", en iemand die ooit in de halve triathlon (20km loop, 100km fiets, 40km ijs) als 6e is geeindigd heeft dan altijd gelijk, dus terugkomen voor een top-10 notering zal ik zeker!

Laatste wijziging: 2012-10-28 18:15