17 AUG
2013

Finale KNWU Ploegentijdrit in Sittard

Gepubliceerd: 2018-11-29 10:43   |   Laatste wijziging: 2013-08-17 10:41   |   38x bekeken

Gisteren deden Bart, Benjamin, Ralph en ik (Han) mee aan de ploegentijdrit op het parcours van de Eneco Tour. In juni hadden we een tweede plaats gehaald tijdens de kwalificatie in Schoonebeek (toen nog met Bert in plaats van de destijds geblesseerde Ralph). Al om kwart over 5 ging mijn wekker en niet veel later stapte ik nog enigszins slaperig in de auto om samen met Ralph te vertrekken richting Sittard. Bij Zwolle aangekomen kwamen we ook Bart en Benjamin tegen en precies volgens planning kwamen we om kwart voor 10 aan in Sittard. Tijdens het verkennen van het parcours kwamen we naast 2 vervelende klimmetjes ook een heel aantal profs tegen, waaronder wereldkampioen Philippe Gilbert, die na ons de tijdrit moesten afleggen. Voor de start werd nog snel het plan voor de tijdrit doorgesproken en wist een ieder zijn taak. Er werd alvast ingecalculeerd dat de kleppers van Gaul, welke maar een halve minuut na ons moesten starten, ons waarschijnlijk vrij vlot in zouden halen. Vooral de meest ervaren man van onze ploeg was toch wel zenuwachtig in verband met de klimmetjes die overwonnen moesten worden. Dat voor de koers het ventiel van zijn tube afbrak en hij tijdens het nummer opspelden ook een speld door zijn huid heen kreeg, verbeterde dit niet. Om 11:19uur vertrokken we door de straten van Sittard voor 13,2 kilometer. Ik begon op kop, werd afgelost door Ralph, waarna Bart en vervolgens Benjamin met een lange beurt hun kopwerk deden. De eerste klim liep grotendeels perfect. We reden een goed tempo, waarbij iedereen kon volgen. Ralph had ervoor gekozen om terug te schakelen naar zijn binnenblad, zodat hij met veel omwentelingen naar boven kon. Zijn versnellingsapparaat weigerde echter weer terug te gaan naar het grote blad, waardoor we boven even moesten wachten. Snel de knop weer omschakelen en door richting de afdaling. Bart ging als een komeet naar beneden en knalde onderaan door de scherpe bocht. Benjamin liet ons nog even schrikken door hier bijna de bocht te missen, maar corrigeerde zijn fiets snel. Door naar de tweede klim. Voordat we daar aankwamen kwam de goed geoliede Gaul-machine ons voorbij, maar haalden wij ook twee ploegen in. Op het smalle parcours was dat nog niet zo gemakkelijk. De tweede klim begonnen we weer goed. Op het laatst lag het tempo net te hoog voor Ralph, maar een klein duwtje van Bart zorgde ervoor dat we hier nauwelijks tijd verloren. Nu kwam er een lang recht stuk, wat deels naar beneden afliep. Met een lange kopbeurt van de snel herstellende Ralph die snelheden van 65 km/u haalde, vlogen we richting de finish. Met een vooral tevreden gevoel bespraken we de wedstrijd nog even na. In de overtuiging de we nog wel een halve minuut konden goedmaken als we het parcours nu nog een keer mochten afleggen gingen we terug naar de auto’s. Daar werd de uitslag omgeroepen: 1 Gaul (geen verassing), 2 Special Cyclingteam (ook volgens verwachting) en 3… Team Lorini! Geen moment was het bij ons opgekomen dat we hier op het podium zouden komen te staan. Dit was dus een leuke verassing! Een vijfde klassering in de totaalstand waar ook de ploegen zonder licentie en teams van de vrije bond tussen zaten, was ook boven onze verwachting. Om 17.00 zouden we na de profs gehuldigd worden. In de tussentijd konden we lekker in de zon kijken naar hoe de profs over het parcours denderen. Al met al een geslaagde dag.

Laatste wijziging: 2013-08-17 10:41